sen yoksun kalbimde

Gittin...
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım...

Gittin...
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım...

Gittin...
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım...

Gittin...
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım.

Gittin...
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım...

Gittin...
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım...

Gittin...
Bir şey söyledin mi giderken?
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?
"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım...

Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...

Gittin...
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...

Gittin...
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım...

 

SEVDASIZ ZAMANLARA MAHKUMUM

Ne olsam tükettin beni…

Ben ateş oldum sen su
Külleri yanıyor içimde artık
Ben hıçkırık oldum sen avuntu
Gözyaşı donuyor gözümde artık

Ne kadar gerçeksen o kadar yalandın
Kendini hep imkansızlığına inandırdın
Sen zamana ihtiyacın olduğunu söylerken
Benim sana muhtaçlığımı çiğneyip gittin
Beni sevdasız zamanlara mahkum ettin
Ben aşk oldum, sen tükettin…
Ne olsam tükettin beni…

Sen benim her şeyim olmuşken
Ben senin için hiç yoktum
Benliğim ayak izlerinde kaybolmuşken
Sen bana bir adım atmaya korktun
Korkunun bedelini hep ben ödedim
Her saniye biraz daha yalnız kalan aşkımı
Paslanmış bıçakla yüreğime işledim
Ve sen hep uzaktan seyrettin
Ben biz oldum, sen tükettin…
Ne olsam tükettin beni…

Hayatta olmakla olmamak arasındayım
Yüzümü kayıp ilanlarında ara
Yaşamla ölümün ortasındayım
Bil ki kapanmayacak açtığın yara
Beni senin olan her şeyden mahrum ettin
Ellerin…saçların…gözlerin…
Ve beni sığdıramadığın taş yüreğinle
Ben sen oldum, sen tükettin…

GEÇMİŞTE KALDI GEÇMİŞTE

Bazı akşamlar başımı pencereye dayar
Uzayıp giden ucu bucağı görünmeyen yollara bakar
Uzak çok uzaklara dalar gider gözlerim.

Geceler geceler boyu ağladığım geçmişime
Yaşamak zorunda kaldığım bahtı kara kaderime
Özlediğim çok özlediğim dillere destan sevgim
Geçmişte kaldı geçmişte...

Sevgiyle içten bir bakışına ömrümü verdiğim
Bir tatlı sözüne gençliğimi serdiğim
Bir gülüşü için acılarına sevgiyle sarıldığım
Yollarına dalımda filizlenen tomurcuk güllerimi serdiğim
Sevdiğim çok sevdiğim deliler gibi sevdiğim
Geçmişte kaldı geçmişte...

Adını gökyüzüne yıldızlarla yazdığım
Saçının her bir teline ömrümden bir yıl adadığım
Ömrümden koparıp onun ömrüne uladığım
Geçmişte kaldı geçmişte...

Bir ananın çocuğunun yolunu gözler gibi hasretle yollarını gözlediğim
Kapıdan attığı her adıma kurbanlar adadığım
Sesini her duyuşumda kendimi semalarda bulduğum
Geçmişte kaldı geçmişte...

Kalbime koyduğum aşkıyla destanlar yazdığım
Sevdası uğruna hayatımı yoluna koyduğum
yaradandan sonra tapılacaksa taptığım
Geçmişte kaldı geçmişte...

Küçük mutluluklarınım can damarı
Minik tebessümlerimin güç kaynağı
Küçük kalbime sığmayan büyük aşk deryası
Geçmişte kaldı geçmişte...

Aşkını ömrüme sığdıramadığım
İki tane gülüne gençliğini adadığım
Acı sonu karşısında bağrıma taşlar bastığım
Geçmişte kaldı geçmişte...

HERŞEYİMSİN !!

Sen; benim vazgeçilmezimsin.
Geceler boyu düşlediğim,
Rüyalarımı şiirlerle süslediğim
Su gibi aş gibi.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim tek tutuklu yanım,
Yıllar boyu sürgünlerim.
İçimden söküp atamadığım mahpusluğum,
Hürriyetim, kana kana içtiğim suyum.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim yüreğimde hiç bitmeden kanayan,
Bir ömür dermanı bulunmayan.
İçimde her an ağladığım yanım,
Canım, kanım, tek varlığım.
HERŞEYİMSİN !

Sen; benim umutlarımın kadını,
Düşlerimin tek sultanı.
Unutamadığım atamadığım,
Hayattaki en tatlı yanım.
HERŞEYİMSİN !

Murat İNCE